Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011

Γκλέτσος vs Χειμάρα

180 χροόνια από την δολοφονία του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας, Ιωάννη Καποδίστρια (1776-1831)




Ο Ιωάννης Καποδίστριας γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 11 Φεβρουαρίου 1776.Ηταν ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας και θεμελιωτής του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Δολοφονήθηκε την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 1831 άνανδρα έξω από τον ιερό ναό του Αγίου Σπυρίδωνος στο Ναύπλιο. Καθώς ο Καποδίστριας πήγαινε πάντοτε από την αρχή να εκκλησιαστεί οι Μαυρομιχαλαίοι, Κωνσταντίνος και Γεώργιος, τον περίμεναν το πρωί στις 6και30 έξω από τον Ναό, τον πυροβόλησαν και τον μαχαίρωσαν. Επί τόπου εκτελέστηκε ο Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης του οποίου το πτώμα διαμέλισε και πέταξε στην θάλασσα ο όχλος. Ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης καταδικάστηκε από στρατοδικείο και εκτελέστηκε δια τυφεκισμών.

Ο Ιωάννης Καποδίστριας ήταν ο μοναδικός κυβερνήτης που πίστευε τόσο πολύ στον αληθινό Θεό και αυτό φαίνεται και σε επιστολή που έστειλε προς τους Έλληνες στις 18 Απριλίου 1819 ,δύο χρόνια πριν ξεσπάσει η επανάσταση της Παλιγγενεσίας και εννιά χρόνια προτού κληθεί να κυβερνήσει το Ελληνικό Κράτος, στην οποία προειδοποιεί ότι, αν οι Έλληνες δεν ακολουθήσουν τη γραμμή της αφοσίωσης στην Εκκλησία και της επίδοσης στην εκπαίδευση, τότε οι θυσίες θα πάνε χαμένες. Η Εκκλησία έλεγε, είναι η εγγύηση του Έθνους.

Την απαραίτητη συμβολή της Εκκλησίας στην ανάπτυξη και ευημερία της Ελλάδος την παραδέχονται και Τούρκοι ειδικοί επιστήμονες, αλλά την αρνούνται οι δικοί μας “διανοούμενοι”…Ο καθηγητής Αντνάν Εκσιγκίλ σε συνέδριο τόνισε ότι, στην Ελλάδα “η θρησκεία έπαιξε ένα ρόλο μάλλον θετικό και καθοριστικό στην ανάπτυξή της”.Και σημειώνει ο ίδιος: “Aναλογιστείτε τους πολυάριθμους Έλληνες ήρωες που ήσαν ιερείς και άνθρωποι της θρησκείας”.

O Ιωάννης Καποδίστριας ήταν ένας πραγματικός πατριώτης και αγαπούσε την Ελλάδα και τους Έλληνες.

Όταν ο γιατρός του, βλέποντας τον τόσον καταβεβλημένο από τους αδιάκοπους μόχθους και αγώνες, του συνέστησε αυστηρά ότι έπρεπε να βελτιώσει την τροφή του. Και ο Καποδίστριας απάντησε: «Ουδέποτε θα επιτρέψω στον εαυτό μου βελτίωση της τροφής, παρά μόνον τότε όταν θα είμαι βέβαιος ότι δεν υπάρχει ούτε ένα Ελληνόπουλο που να πεινάει…».

Επέλεξε την οδό της προσφοράς και όχι του βιοπορισμού μέσω της πολιτικής.

Τιμώντας την μνήμη του ας διδαχθούμε από τα πιστεύω του και από τα έργα του.

Στις 4 Οκτωβρίου η ανακοίνωση του iPhone 5 από τον διάδοχο του Τζομπς

Λονδίνο: Την Τρίτη 4 Οκτωβρίου αναμένεται να παρουσιαστεί το επόμενο iPhone, εκτιμά το δημοφιλές μπλογκ τεχνολογίας All Things Digital της εφημερίδας Wall Street Journal, με βάση πληροφορία από κύκλους της εταιρείας που εμφανίζονται να το γνωρίζουν εκ των έσω.

Σε δύο περίπου εβδομάδες, η Apple διοργανώνει συνέντευξη Τύπου στην οποία θα μιλήσει ο νέος επικεφαλής της εταιρείας, μετά την οριστική αποχώρηση του Στ.Τζομπς, Τιμ Κουκ.

Ο Στηβ Τζομπς υπέβαλλε την παραίτησή του στις 25 Αυγούστου 2011, επικαλούμενος τα προφανή πλέον προβλήματα της υγείας του.



Σύμφωνα με το All Things D, η παρουσίαση του iPhone 5 από τον Κουκ θα κρίνει την εικόνα που θα έχει το πολυπληθές κοινό που παρακολουθεί οτιδήποτε σχετίζεται με την Apple, μια εικόνα που αφορά όχι μόνο στον ίδιο τον Κουκ, ως διάδοχο ενός ανθρώπου που έχει γίνει είδωλο, αλλά και το μέλλον της Apple στα χέρια του. Πάντως, ο συντάκτης του άρθρουJohn Paczkowski δεν αποκλείει η εκδήλωση να επιφυλλάσσει μια ευχάριστη έκπληξη: την αιφνίδια παρουσία του Τζομπς, αν φυσικά η επιβαρυμένη υγεία του το επιτρέψει.

Εκτός από το iPhone 5, το πλέον πολυπόθητο γκάτζετ της τρέχουσας περιόδου για πολλούς, η Apple φέρεται να ανακοινώνει και ένα πιο οικονομικό iPhone 4, όχι απαραίτητα φθηνό.

Εάν οι εκτιμήσεις του All Things D επαληθευτούν, τότε η κυκλοφορία του στις ΗΠΑ τοποθετείται λίγες εβδομάδες αργότερα.


απο : iphone5.gr

Η μπάντα που έγραψε ιστορία

Δεκαπέντε χρόνια ύπαρξης που είχαν ως αποτέλεσμα δεκαεπτά δίσκους, εκατοντάδες συναυλίες και χιλιάδες κόσμου να ορκίζονται στο όνομά τους. Οι Πυξ Λαξ είναι διαχρονικά ένα από τα πιο αγαπημένα ελληνικά συγκροτήματα. Ολα ξεκίνησαν μέσα στο ταραγμένο 1989, μια χρονιά ανακατατάξεων σε κάθε τομέα της ζωής.


Το 1989 ήταν χρονιά σταθμός στην Ιστορία. Το αντίπαλον δέος του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού καταρρέει, το τείχος του Βερολίνου πέφτει, η πλατεία Τιεν Αν Μεν βάφεται κόκκινη από το αίμα χιλιάδων διαδηλωτών, τα νερά της τεχνολογίας σπάνε και το Διαδίκτυο γεννάται. Ξεχωριστή χρονιά και για την ελληνική ιστορία. Για τους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ έμεινε ως "βρώμικο '89", καθώς θεωρούν σκευωρία την προσπάθεια τότε της Νέας Δημοκρατίας και του ενιαίου Συνασπισμού να αποδώσουν ευθύνες για τα σκάνδαλα της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Αντίθετα, για τους Νεοδημοκράτες έμεινε ως "Κάθαρση", αφού γι' αυτούς ήταν μια προσπάθεια με αγνά κίνητρα για την κάθαρση της πολιτικής ζωής.
Ζόρικοι καιροί
Μακριά από τα σκάνδαλα, αλλά όχι από τις συνέπειές τους, δυο παιδιά, φίλοι από τις δυτικές συνοικίες της Αθήνας, από τους Αγίους Αναργύρους, ο Φίλιππος Πλιάτσικας κι ο Μπάμπης Στόκας γρατσουνούν τις κιθάρες τους και σκαρώνουν τραγουδάκια. Ηχογραφούν κάποια και αρχίζουν να χτυπούν τις πόρτες των δισκογραφικών εταιρειών. Μία από αυτές ανοίγει ο Μάνος Ξυδούς, γνωστός από τη γειτονιά και στέλεχος της ΕΜΙ. Aπό τη στιγμή εκείνη γεννήθηκαν τόσες αξέχαστες στιγμές, τόσα αγαπημένα τραγούδια, τόση ενέργεια για τόσους πολλούς ανθρώπους.
Η δική τους ιστορία, λοιπόν, μόλις αρχίζει να γράφεται. Ετσι, έναν χρόνο μετά κυκλοφορεί επίσημα από την ΕΜΙ ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο "Τι άλλο να πεις πιο απλά" και ακολουθούν ένα χρόνο πάλι αργότερα, το 1991, οι "Ζόρικοι Καιροί" και το 1993 "Ο ήλιος του χειμώνα με μελαγχολεί". Εκπληξη του δίσκου, ο Βασίλης Καρράς με το "Ασ' τη να λέει". Η πρώτη μεγάλη ραδιοφωνική επιτυχία. Τραγούδι λαϊκό και φωνή δημοφιλής, που τους συστήνει σε μεγαλύτερο ακροατήριο, διαφορετικό από αυτό που αντίκριζαν μέχρι τότε. Οι μουσικές των σπιτιών και των δρόμων όπου μεγάλωσαν είναι φανερές στα τραγούδια τους αλλά και "πειραγμένες", μπλεγμένες επικίνδυνα, πάντα όμως με αγάπη. Ο Στέλιος Βαμβακάρης, ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Bob Dylan, οι Pink Floyd, οι Beatles, ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Χάρης και ο Πάνος Κατσιμίχας κάνουν βόλτα στα κομμάτια τους και ορίζουν την όχθη. Λαϊκή κουλτούρα, νεανική ορμή και οργή, βιώματα του δρόμου, στερήσεις, πληγές και προσδοκίες.
Μοναξιά μου όλα
Η μπάντα αυξάνεται και σταθεροποιείται. Δήμητρα Καραμπεροπούλου, Βασίλης Σπυρόπουλος, Γιώργος Γιαννόπουλος, Νίκος Γιαννάτος, Δημήτρης Κανελλόπουλος, Αλκης Παπαδόπουλος, Παναγιώτης Σπυρόπουλος, Κώστας Σαρδέλης. Οι συναυλίες προσελκύουν πλέον κόσμο πολύ και άγνωστο κι αρχίζουν να ψυλλιάζονται πως κάτι, αλήθεια, συμβαίνει εδώ, κάτι μαγικό. Επόμενος χρόνος, επόμενος δίσκος. Λες και ό,τι ζουν γίνεται ευθύς τραγούδι. Ενα περήφανο, ατέλειωτο τραγούδι "Για τους πρίγκιπες της δυτικής όχθης".
Η συμμετοχή του Χάρη και του Πάνου Κατσιμίχα αυτήν τη φορά, με τις "Ανόητες αγάπες" τους απογειώνει. Δεν υπάρχει μπαρ, κλαμπ ή κέντρο διασκέδασης που να τους αγνοεί. Ολοι τραγουδούν με τρόπο Πυξ Λαξ σπάζοντας φόρμες και μουσικά στεγανά. Κοινό και κριτικοί ανακαλύπτουν τους πρώτους δίσκους τους κι αναρωτιούνται τι είναι αυτό που ενώνει τα παιδιά από τους Αγίους Αναργύρους με τα παιδιά κάθε ηλικίας και λαϊκής γειτονιάς. Αρχίζουν δειλά δειλά και οι πρώτες συναυλίες με μεγάλη έλευση κόσμου που τους αποθεώνει. Και η στιγμή ήρθε για τον επόμενο δίσκο τους, "Ο μπαμπούλας τραγουδάει μόνος τις νύχτες". Ο πλέον ώριμος δίσκος και πλέον με ένα ύφος καθαρά ροκ. Κυρίως μπαλάντες γεμίζουν αυτό τον δίσκο, και το τραγούδι "Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο" λατρεύεται από όλους. Τίποτα πλέον δεν μπορεί να τους σταματήσει, τίποτα δεν μπορεί να τους χωρίσει. Και έρχεται αισίως ο χειμώνας 1996-97 που η συνεργασία στην Ιερά Οδό με τον Νταλάρα (από όπου κυκλοφόρησε ένα single και ένας δίσκος) και μετά η περιοδεία τους σε ολόκληρη την Ελλάδα τούς κάνει το πιο δημοφιλές σύγχρονο ροκ συγκρότημα της νεολαίας. Χιλιάδες κόσμος τους συντροφεύει σε όλες τους τις εμφανίσεις.
Οι φωνές τους όταν τραγουδάνε, βαθιές, απόκοσμες, συγκινητικές. Η επιτυχία ή μάλλον η επικοινωνία τραβάει, πλέον, την ανηφόρα. Ακολουθούν οι δίσκοι, "Παίξε παλιάτσο τα τραγούδια σου τελειώνουν" το 1997, το σάουντρακ της ταινίας "Ο έρωτας κοιμήθηκε νωρίς" το 1998 με το ιστορικό πια κι αλησμόνητο "Μοναξιά μου όλα", η ώριμη "Στίλβη" την ίδια χρονιά, η συνεργασία τους με τον Sting και τους Κορσικανούς I Murvini, το πιο εμπορικό άλμπουμ τους "Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ;" το 1999, "Τα δοκάρια στο γρασίδι περιμένουν τα παιδιά" στο νέο αιώνα πια το 2001, μετά "Από δω κι από κει", μια συλλογή τραγουδιών που έγραψαν οι Πυξ Λαξ για φωνές άλλων ενώ "Χαρούμενοι στην πόλη των τρελών" οδεύουν προς το "Τέλος".
Πάντα δίπλα στο ποτάμι
Ολα αυτά μέσα σε μια κοινωνία που νομίζει και φαίνεται να ευημερεί. Χρηματιστήριο, μετοχές, δάνεια, αγορές, ένταξη στην Οικονομική και Νομισματική Ενωση, υπερκατανάλωση, ατέλειωτες πίστες, Fame Story και η Καλομοίρα στο νούμερο 1 του Τop της IFPI. Οι Πυξ Λαξ λένε τα δικά τους, απλά, κατανοητά κι ειλικρινά, στα τραγούδια τους. Λαϊκοποιητικά. Αποφεύγουν συνειδητά τα μέσα μαζικής επικοινωνίας κι όταν μιλούν σε αυτά δε μασάνε τα λόγια τους. "Δεν βλέπετε τους υπουργούς της κυβέρνησης που είναι θιασώτες του πακιστανικού τρόπου διασκέδασης; Μέχρι και στα κανάλια βγαίνουν να δείξουν πώς χορεύεται το τσιφτετέλι στο σκυλάδικα. Αυτοί που θα έπρεπε, πολιτιστικά τουλάχιστον, να κατευθύνουν διαφορετικά τους νέους. Οπότε οι νέοι τους φτύνουν κι αυτοί τους βρίζουν, αφού δεν μπορούν να τους "ψήσουν" με τα καραγκιοζιλίκια, θα δουν όμως απρόβλεπτες αντιδράσεις κάποια στιγμή. Είναι νυχτωμένοι βαθιά..." λένε σε συνέντευξή τους στον Ταχυδρόμο το 1999.
Πράγματι, ήμασταν νυχτωμένοι βαθιά. Κι όσοι λίγο ή πολύ το αντιλαμβάνονταν έβαζαν εύκολα στο στόμα τους τα τραγούδια των Πυξ Λαξ. Τραγούδια χωρίς υπερβολές, επιτηδεύσεις, ζόρικους στοχασμούς, ιδιαίτερες δεξιοτεχνίες και υψηλά καλλιτεχνικά αιτήματα. Απλά, αλλά όχι απλοϊκά, άμεσα, βιωματικά, κοινωνικά, συναισθηματικά, σύγχρονα λαϊκά. Τραγούδια με τίτλους συνθήματα, από αυτά τα συνθήματα που συμπυκνώνουν γνώση, εμπειρία, ανάγκη κι όνειρο σε μια πρόταση και μένουν φάροι συνειδήσεων και συγκινήσεων. Ποιος ξέρει τι θα έλεγαν και τι θα τραγουδούσαν σήμερα, μετά το ολικό κραχ κι αφού οι μάσκες έπεσαν. Σήμερα, που δυτικές είναι οι συνοικίες όλες κι ο μπαμπούλας τραγουδάει και τις μέρες. Τα ίδια και τα ανάλογα. Με κλωτσιές και με μπουνιές, δίπλα στο ποτάμι, για τους πρίγκιπες της δυτικής όχθης.
Στις άδειες πόλεις που γυρνάς/ εικόνες σε ξοδεύουν/Αδύναμος να προσκυνάς/ αυτούς που σε ληστεύουν/ Σαν δαίμονας να κουβαλάς/ του κόσμου τους χειμώνες/ Στα μάτια της να κυνηγάς/ παλιούς μικρούς κανόνες/ Μοναξιά μου όλα, μοναξιά μου τίποτα/ μη μ' αφήνεις τώρα, που είν' όλα πιο δύσκολα.

Παπανδρεου - τζεφρυ !

O τρόμος ενός παιδιού δεν σταμάτησε τα ΜΑΤ

Μια πολύ δυσάρεστη εμπειρία είχε ο αντιπρόεδρος...
της ΑΔΕΔΥ Η. Βρεττάκος. Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων της Κυριακής στο Σύνταγμα, η 8χρονη κόρη του χτυπήθηκε από άνδρα των ΜΑΤ

Συγκλονίζει η μαρτυρία ενός πατέρα, ο οποίος βρέθηκε στο Σύνταγμα την Κυριακή μαζί με την κόρη του, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων μεταξύ "αγανακτισμένων" πολιτών και μελών του κινήματος "Δεν Πληρώνω" με δυνάμεις των ΜΑΤ.
Η φωτογραφία του 8χρονου κοριτσιού να κλαίει έκανε το γύρο του διαδικτύου, ενώ σοκ προκαλεί η καταγγελία ότι η μικρή, δέχθηκε και αυτή χτύπημα από άνδρα των ΜΑΤ.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της "Ελευθεροτυπίας", η μικρή Μελίνα, μετά το τρομακτικό γι' αυτήν περιστατικό ρώτησε τον πατέρα της γιατί τους χτύπησαν και εκείνος δεν ήξερε τι να απαντήσει.
"Μπαμπά, γιατί με χτύπησε ο κύριος;" ρώτησε το παιδί.
Όπως αναφέρει η εφημερίδα, ο πατέρας της Ηλίας Βρεττάκος, αντιπρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, βρέθηκε στο Σύνταγμα με την οικογένειά του και χωρίς τη συνδικαλιστική του ιδιότητα.
Καταγγέλλει ότι η επίθεση των ΜΑΤ ήταν αναίτια και έγινε επειδή απλά διαδηλωτές βρίσκονταν στο σημείο και ήθελαν να τους διαλύσουν.
"Τα ΜΑΤ θέλανε να φύγουμε από το πεζοδρόμιο. Να μας διώξουν. Έτρεξαν κατά πάνω μας. Μας φώναζαν, έβριζαν και με τις ασπίδες τους άρχισαν να μας σπρώχνουν βίαια. Χτύπησαν την κόρη μου με την ασπίδα στη γνάθο. Αυτή άρχισε να κλαίει. Την πήρα στην αγκαλιά μου και προσπάθησα να φύγω. Έτρεμε ολόκληρη. Με έσφιγγε δυνατά και δεν με άφηνε. Εγώ ήμουν εξοργισμένος και η κόρη μου φοβισμένη" δήλωσε ο κ. Βρεττάκος στην "Ελευθεροτυπία".
Στη συνέχεια την είδε γιατρός, φίλος του κ. Βρεττάκου και κατάφερε να την καθησυχάσει. Όταν το κοριτσάκι συνήλθε προσπαθούσε να καταλάβει τι συνέβη και ρωτούσε τον πατέρα της "τι θα γίνει άμα χτυπήσουν όλα τα παιδάκια".
Ο πατέρας του παιδιού αναρωτιέται πώς είναι δυνατόν να μην προσέξουν οι άνδρες των ΜΑΤ, ότι είχε στην αγκαλιά του την κόρη του.
"Γιατί τέτοια βαναυσότητα σήμερα στο μικρό παιδί μου; Γιατί τέτοια βαναυσότητα απέναντι σε τόσο κόσμο"; αναρωτιέται και προσθέτει με πίκρα ότι οι μέρες που ζούμε μοιάζουν με τις μαύρες εποχές της δικτατορίας.



απο : http://24wro.blogspot.com/2011/09/o_991.html#ixzz1ZFj3pzBf